Woensdag avond, half negen. De laatste afspraak voordat we afreizen naar Chamonix. Het moment dat we een poging gaan doen de top van de Mont Blanc te bereiken komt nu toch echt dichtbij. Een combinatie van spanning en enthousiasme begint steeds meer te komen. Op het programma voor vanavond staan de paklijst en onze planning voor de week. Gelukkig zijn de vooruitzichten voor de komende weken positief. Fokke weet te vertellen dat er geen lage drukgebied in de buurt is en dat we daarom waarschijnlijk profiteren van mooi weer.

De paklijst wijkt iets af van de lijst van mijn gewone vakantie. Koplampen, thermisch ondergoed, klimstokken, donzen wanten enz. Kortom items die de meeste mensen niet meenemen als ze in de zomer op vakantie gaan. Gelukkig voorziet Wilco ons van de belangrijkste klimitems zoals pikhouweel, stijgijzers, helmen en nog veel meer.

Vervolgens is de planning aan de beurt. Wilco heeft de trip zo gepland dat we precies na het weekend een top poging kunnen wagen. Zonder last te hebben van de 'weekend klimmers'. De dagen daarvoor zijn bedoeld om te acclimatiseren en een aantal basisvaardigheden onder de knie te krijgen zoals het lopen op stijgijzers.

Zoals het er nu naar uitziet vertrekken we dinsdag avond en rijden we 's nachts. Daarna ziet onze planning er als volgt uit:

Woensdag 1 september:
De eerste dag zal in het teken staan van bijkomen van een nacht doorrijden en ons installeren in ons basiskamp (lees hotelkamer). 's Middags kunnen we hopelijk nog een stukje lopen bij le Brévent.

Donderdag 2 september:
De serieuzere voorbereidingen beginnen vandaag. De bedoeling is om in een relaxed tempo naar de Albert 1 hut te lopen. Deze in 1930 gebouwde hut ligt op zo'n 2700 meter en is daarom erg geschikt om te wennen aan de hoogte. We zullen één nachtje door brengen in de hut waar totaal 153 mensen kunnen overnachten.

Vrijdag 3 september:
Na een nacht in de Albert 1 beginnen we hopelijk een klein beetje te wennen aan de hoogte. We gaan deze dag een tocht over de gletsjer maken om vervolgens terug te keren naar ons hotel (ik geloof dat het Hotel Maison de la Montagne heet) in Chamonix.

Zaterdag 4 september:
De vierde dag staat in het teken van het oefenen met stijgijzers. Hiervoor gaan we naar de Mer de Glace. Deze zee van ijs is ongeveer 7 km lang en 200m diep. Hiermee is het de op één na langste gletsjer van de Alpen.

Zondag 5 september:
Het is zover. Het eerste deel van de top poging gaat van start. Wij volgen de meest makkelijke route, de Goûterroute. Eerst met de kabelbaan naar de Bellevue en vervolgens met de bergtrein naar Nid d'Aigle. Vanaf hier begin de tocht echt. De gewone touristen keren hier veelal om. De tocht gaat langs de Refuge de Tête Rousse (3167m) en de Grand Gouloir naar de Gouter hut waar we vermoedelijk eind van de middag aankomen. En dan is het hopen op een slaapplek en kijken of we een paar uur kunnen slapen.

Maandag 6 september:
D-day, de wekker gaat ergens midden in de nacht en na een ontbijt (als we überhaupt honger hebben) gaan we op pad. Met stijgijzers, pikhouweel en hoofdlamp gaat de tocht verder richting de Refuge Vallot. Hierna volgt het laatste deel van de tocht via de Arete de Bosses, een sneeuw graad die naar de top loopt. Hopelijk staan we dan vroeg in de ochtend op de top.

Voor de terugweg hebben we vervolgens de rest van de dag. We moeten alleen niet de laatste trein terug naar Chamonix missen.

Dinsdag 7 september:
Terug naar Nederland met hopelijk een mooie tocht om op terug te kijken. 

Tot zover onze planning. Of het haalbaar is zullen we over anderhalve week weten. Weer, drukte, conditie of hoogteziekte. Er zijn legio factoren die de uitkomst kunnen beïnvloeden. Maar wij gaan er natuurlijk alles aan doen om 6 september op de top te staan.